Gruwelijke beelden van nieuwe Woodstock ’99-documentaire laten zien hoe het muziekfestival in chaos uitbrak

Woodstock ’99 is het onderwerp van een nieuwe documentaire die onderzoekt hoe het muziekfestival, gemodelleerd naar het origineel in 1969, uitbrak in chaos die leidde tot rellen, fans die ronddobberden in plassen van menselijke uitwerpselen, moshpit-verkrachtingen en doden.

Première op vrijdag, HBO’s Woodstock 99: Vrede, liefde en woede gaat dieper in op het bloedbad van het driedaagse evenement dat aantoonbaar rampzaliger was dan het beruchte Fyre-festival dat in 2017 de krantenkoppen haalde.

‘Bij het vertellen van het verhaal van Woodstock ’99 zou het heel gemakkelijk zijn geweest om dit te structureren als een komedie, die de spot drijft met alle dingen eind jaren negentig – de manier waarop mensen zich kleden, de muziek waarnaar ze luisterden’, zei regisseur Garret Price in zijn inleiding van de documentaire. ‘Maar in werkelijkheid, naarmate dat weekend vorderde, leek het veel meer op een horrorfilm.’

HBO’s nieuwe documentaire Woodstock 99: Peace, Love, and Rage gaat dieper in op het bloedbad van het driedaagse muziekfestival met interviews en archiefbeelden

Het muziekfestival was een poging om hulde te brengen aan het tegencultuur-idealisme dat de originele Woodstock in 1969 tot een cruciaal moment in de muziekgeschiedenis maakte.

Het muziekfestival was een poging om hulde te brengen aan het tegencultuur-idealisme dat de originele Woodstock in 1969 tot een cruciaal moment in de muziekgeschiedenis maakte.

Na een lang weekend vol geweld hebben vandalen op de laatste avond van de show vuren aangestoken

Na een lang weekend vol geweld hebben vandalen op de laatste avond van de show vuren aangestoken

Het nachtmerrieachtige muziekfestival begon op 22 juli 1999, met ongeveer 220.000 muziekfans die arriveerden op een voormalige luchtmachtbasis buiten Rome, New York, ongeveer 100 mijl van de plaats van de originele Woodstock.

Woodstock ’99 was een poging om hulde te brengen aan het tegencultuur-idealisme dat het festival uit 1969 tot een cruciaal moment in de muziekgeschiedenis maakte. 30 jaar later werd het aangekondigd als nog eens drie dagen van vrede, liefde en muziek – het was allesbehalve.

‘Het waren niet je ouders Woodstock’, legde een man uit in de trailer van de documentaire, met interviews met aanwezigen, journalisten die verslag deden van het evenement en muzikanten die optraden.

De film vertrouwt ook op archiefbeelden van het festival zelf om een ​​duidelijk beeld te schetsen van anarchie, geweld en giftige blanke mannelijkheid.

‘Er is een zesde zintuig dat je ontwikkelt als je je hele leven naar podia gaat. Ik kan je op dertig meter afstand vertellen hoe de energie in die zaal zal zijn’, zei de muzikant Moby in de film. ‘We stapten uit de bus, en ik had zoiets van, “Er klopt iets niet.”‘

'We stapten uit de bus, en ik had zoiets van, "Iets klopt niet,"' Moby (foto) zei over het rampzalige concert

‘We stapten uit de bus, en ik had zoiets van, ‘Er klopt iets niet’,’ zei Moby (foto) over het rampzalige concert

Temperaturen stegen tot 100 graden Fahrenheit, en festivalgangers moesten bakken op het asfalt

Temperaturen stegen tot 100 graden Fahrenheit, en festivalgangers moesten bakken op het asfalt

Ongeveer 220.000 mensen woonden Woodstock '99 bij, maar er waren niet genoeg toiletten, douches of beveiliging voor de drukte

Ongeveer 220.000 mensen woonden Woodstock ’99 bij, maar er waren niet genoeg toiletten, douches of beveiliging voor de drukte

Waterflessen kosten $ 4 per stuk, en de rijen voor de gratis fonteinen waren lang omdat er zo weinig waren

Waterflessen kosten $ 4 per stuk, en de rijen voor de gratis fonteinen waren lang omdat er zo weinig waren

Concertbezoekers wassen zich af op een van de weinige locaties met stromend water bij Woodstock '99

Concertbezoekers wassen zich af op een van de weinige locaties met stromend water bij Woodstock ’99

Vaak beschreven als ‘de dag dat de jaren negentig stierven’, de toon van het evenement werd gezet door de drukkende, onontkoombare hitte.

De temperaturen stegen tot meer dan 100 graden Fahrenheit met weinig schaduwplekken op de ter ziele gegane luchtmachtbasis. Festivalgangers moesten met weinig uitstel bakken op het verzengende asfalt.

Hebzucht van bedrijven leidde tot exorbitante prijzen, waarbij mensen moesten betalen $ 4 – ongeveer $ 7 vandaag – voor een fles water.

De gratis fonteinen die ter plaatse waren, hadden enorme lijnen die ertoe leidden dat gefrustreerde mensen de leidingen braken om water te krijgen, waardoor per ongeluk modderpoelen ontstond.

Mensen vielen flauw vanwege hitte-uitputting en uitdroging, en archiefbeelden tonen mensen die onder vrachtwagens liggen om te ontsnappen aan de schetterende zon. Maar de hitte was niet de enige vernietigende omgevingsfactor die in het spel was.

Porta-potties raakten snel verstopt en liepen over met afval, waardoor ze onbruikbaar werden

Porta-potties raakten snel verstopt en liepen over met afval, waardoor ze onbruikbaar werden

Kapotte leidingen en overvolle toiletten leidden tot plassen menselijk rioolwater dat mensen aanzagen voor modder

Kapotte leidingen en overvolle toiletten leidden tot plassen menselijk rioolwater dat mensen aanzagen voor modder

Clueless festivalgangers rolden rond in het modderige water, niet beseffend dat het gevuld was met menselijke uitwerpselen

Clueless festivalgangers rolden rond in het modderige water, niet beseffend dat het gevuld was met menselijke uitwerpselen

Op het festival poseert een met modder bedekte concertfan voor de camera

Op het festival poseert een met modder bedekte concertfan voor de camera

In DraaienIn het verhaal van 1999 over de rampzalige gebeurtenis beschreven de schrijvers David Moodie, Maureen Callahan en Mark Schone hoe promotors overal hun best deden.

Verkopers waren niet voorzien van voldoende sanitair, en er waren niet genoeg porta-potties of douches voor de drukte. De toiletten raakten al snel verstopt en liepen over met afval.

Concertgangers rolden rond in plassen menselijk afvalwater, meestal niet wetende dat ze hun lichaam met uitwerpselen bedekten.

Agressieve rockbands zoals Limp Bizkit, Insane Clown Posse, Kid Rock en Metallica zorgden voor de chaotische energie in de menigte die uiteindelijk zijn breekpunt bereikte.

‘De wetten van de normale samenleving gelden hier gewoon niet’, legde een man uit tijdens een interview op het festival.

Kid Rock (foto) was een van de agressieve rockartiesten die het publiek opschudden

Kid Rock (foto) was een van de agressieve rockartiesten die het publiek opschudden

Gewonde mensen werden op geïmproviseerde brancards uit de moshpit gedragen

Gewonde mensen werden op geïmproviseerde brancards uit de moshpit gedragen

Een body-surfer (niet afgebeeld) werd naar verluidt verkracht in de moshpit tijdens een van de optredens

Een body-surfer (niet afgebeeld) werd naar verluidt verkracht in de moshpit tijdens een van de optredens

Overweldigde en onderbemande bewakers waren niet in staat de uitbarstingen van chaos onder controle te krijgen

Overweldigde en onderbemande bewakers waren niet in staat de uitbarstingen van chaos onder controle te krijgen

Sommige vrouwen omarmden de seksueel vrije houding van de late jaren '60 en gingen topless op het evenement

Sommige vrouwen omarmden de seksueel vrije houding van de late jaren ’60 en gingen topless op het evenement

Twee vrouwen poseerden voor de camera met Woodstock '99-bumperstickers op hun borst

Twee vrouwen poseerden voor de camera met Woodstock ’99-bumperstickers op hun borst

'De wetten van de normale samenleving zijn hier gewoon niet van toepassing', legde een man uit tijdens een interview op het festival dat te zien was in de documentaire

‘De wetten van de normale samenleving zijn hier gewoon niet van toepassing’, legde een man uit tijdens een interview op het festival dat te zien was in de documentaire

Er waren talloze seksuele aanvallen tijdens het lange weekend en acht gemelde verkrachtingen. Een groepsverkrachting was: zou hebben plaatsgevonden in de mosh pit tijdens het optreden van Korn op de eerste avond.

‘Op een gegeven moment zag ik dit meisje, een heel klein meisje, misschien 100 pond, die boven de menigte aan het bodysurfen was en ofwel erin viel of in een cirkel werd getrokken in de moshpit’, vertelde vrijwilliger David Schneider MTV op dat moment.

‘Deze heren, waarschijnlijk tussen de 25 en 32 jaar, zagen eruit alsof ze haar vasthielden. Ze hielden haar armen vast; je kon zien dat ze het moeilijk had.’

Op dag twee keerde het publiek zich tot geweld tijdens Limp Bizkit’s uitvoering van hun nummer ‘Break Stuff’ — een sentiment dat letterlijk werd genomen. Gewonde mensen werden op geïmproviseerde brancards uit de moshpit gedragen.

Overweldigde en onderbezette bewakers waren niet in staat de uitbarstingen van chaos te beheersen, die op de laatste nacht van het festival op 25 juli 1999 tot een hoogtepunt kwamen.

Een anti-wapengeweldgroep, bekend als PAX, deelde ‘vredeskaarsen’ uit aan mensen met de bedoeling ze aan te steken tijdens de Red Hot Chili Peppers-uitvoering van het nummer ‘Under the Bridge’.

Echter, terwijl de band een cover van Jimi Hendrix’ ‘Fire’ speelde, gebruikten de menigte de kaarsen om vreugdevuren aan te steken die uit de hand liepen. Plunderingen volgden al snel toen relschoppers erop uit waren om alles en nog wat op hun pad te vernietigen.

Vandalen gooiden auto’s omver, klommen in de luidsprekers en haalden de Woodstock Peace Wall’s multiplex panelen om de vuren te voeden. New York State Troopers en lokale politieagenten werden ingeschakeld om het oncontroleerbare geweld te bestrijden.

Ongeveer 10.000 mensen hadden medische behandeling nodig, 44 werden gearresteerd en twee concertbezoekers stierven in Woodstock ’99. Een van de sterfgevallen was te wijten aan hittegerelateerde ziekte.

‘Het was gevaarlijk om in de buurt te zijn. De hele scène was eng. Er waren gewoon golven van haat die rond de plaats kaatsten’, vertelde Kurt Loder van MTV aan USA Today nadat hij vanaf het toneel had gerapporteerd.

‘Het leek wel een concentratiekamp. Om binnen te komen, word je gefouilleerd om er zeker van te zijn dat je geen water of eten meeneemt waardoor je niet zou kunnen kopen bij hun waanzinnig geprijsde hokjes. Je wentelt je rond in afval en menselijk afval. Er was een voelbare stemming van woede.’

.